nooit vertelde gang

dag beste lezers.

 

voor degenen die het nog niet wisten:

ik ben een jonge van 17 jaar en ik woon in Noord-Holland.
ik vraag om respect want alles wat ik schrijf doe ik annoniem.

 

nu wil ik iets vertellen over vroeger, voor al mijn problemen.

ik ben vroeger 6 x aangereden door een wit busje, ik was bang en was 13 jaar ongeveer. ik weet het allemaal niet meer precies dus de leeftijd kan soms niet helemaal kloppen maar ik vertel het evengoed.

 

op een dag was ik weer aangereden. me fiets was weer kapot en ik werd gigantisch kwaat. ik ben naar een vriend gegaan en heb hem toen alles uitgelecht. hij wist meer van mij ook over andere problemen en hij zei tegen mij dat hij wel mensen kende die me konden helpen. ik wou niet eens weten wat voor mensen dat waren. ik wou gewoon van die mafkees af.

hij maakte een afspraak met hun en mij op een afgelegen terein. ik stond al 20 minuten te wachten toen er 2 bmw's aankwamen en een zwart busje. er stapte allemaal mannen uit tussen de 18 en de 30 jaar. ik stelde me voor en vertelde mijn probleem. ze noemde zichzelf GreetStreet en ze zeiden dat ze het wel voor me zouden regelen, maar dat ik ooit wel iets ervoor terug moest doen. ik zei meteen ja want ik was er echt klaar mee om elke week mijn fiets te repareren.

gek genoeg ben ik daarna niet meer aangereden. ik werd gebeld door (laat ik hem johan noemen, hij was de contactpersoon) en hij zei dat ik wel wat terug kon doen. ik vroeg wat ik moest doen en hij zei dat dat niet via de telefoon kon. ik moest naar het industrie terein komen om 2 uur snachts. mijn vader dacht dat ik een krantenwijk liep met vrienden en ik had hem verteld dat ik daar bleef slapen.

toen ik daar aankwam was het eerste dat me opviel dat iedereen een bandana had en ik zag meerdere mensen met een pistool. ook zag ik een goede freerunner vriend van mij, hij keek heel erg bang. johan en een andere man kwamen naar mij toe en vroegen of ik ooit wel eens had geschoten. ik zei nee en ze vroegen meteen of ik het wou oefenen. ik zei eerlijk dat ik het best eng vond maar dat ik het wel wou oefenen, de man zij : mooi, begin maar met in zijn been te schieten. ik was meteen verbaast en ik schrok me dood, want hij meende het echt. ik was even stil en toen zij hij, komop, of 2 in zijn been of 1 in zijn schouder, en als je niet luistert ben jij aan de beurt. ik slikte even en ik schoot 2 x richting de been van een van mijn beste vrienden. het 1ste schot was mis, en de 2de was raak. ik hoefde niet verder te schieten, maar ik rende meteen naar hem toe. er liepen tranen over me ogen want ik kon niet geloven dat ik hem echt geschoten had. gelukkig zij hij dat het wel mee vield en dat hij het wel zou redden. ik keek in ze ogen en ik zag dat hij wist dat ik geen andere keus had. ik drukte met mijn hand op de wond maar ik moest mee met de auto van johan. ik vroeg wat er met hem ging gebeuren en hij zij dat het wel goed kwam.

 

in de auto vroeg ik of ze hem dood gingen maken. gelukkig zij hij nee, en vertelde me dat dit voor ons allebij een test was. ik kon me oren niet geloven.

 

op school was ik snel afgeleid en alles ging steets mis, ik ben nog een paar x opgeroepen om ergens te wacht  te staan. heb daarna nooit meer geschoten maar heb iemand neer zien storten vlak voor me ogen en ben er nooit achter gekomen wat daarmee gebeurd is.

 

toen ik het op een gegeven moment zat was, liet ik niks meer van me horen. ik wou eruit stappen maar dat ging niet zo gemakkenlijk.
ik hoorde een tijd niks van ze en ik dacht heel naief dat het over was...

een paar weken later voegde iemand me toe op msn. hij begon meteen heel stoer te doen en daagde me uit om te komen en te vechten. ik keek naar de foto en zag 2 jongens die er echt als sukkeltjes uitzagen. ik was die tijd snel opgefockt dus ik sprak een plek af. ik ging er in me eentje heen, ookal vind ik dat achteraf echt heel stom.

 

ik zat gewoon op het bankje te wachten en muziek te luisteren toen ik ineens van achter in me keel geknepen werd. ik draaide me op en gaf de jonge een klap op zijn neus. ik zag nog een jonge en hij trok een mes. de 1ste jongen schreeuwde dat hij me moest steken en dat ik ze neus had gebroken. alles ging veel te snel en 2 seconden later had ik een mes in de zijkant van me buik. het was niet super diep maar het was een flinke snee. de 2 jongens waren niet de jongens op de foto, en het msn account was verwijdert. ik belde in paniek een vriend van me en die heeft me daar zo snel mogenlijk opgehaald. ik was in paniek want als me vader er achter zou komen dan zou hij naar de politie gaan, en dan was ik zelf de sjaak. uiteindenlijk ben ik toch nog naar huis gegaan en heeft me vader me verbonden. hij eiste dat ik aangifte ging doen maar ik zei nee. hij heeft zelf aangifte gedaan maar ik heb achteraf alles ontkent. 

 

die tijd kwam ik gesloten en mischien is dat mijn redding geweest.

 

nu zijn we een aantal jaren verder  en ben ik nog steets bang om erover te praten. ik wil en kan het aan niemand vertellen. ik ben er nu vanaf maar af en toe krijg ik beelden van toen in me hooft. ik ben nu niet zo snel meer bang maar die beelden laten me erg rot voelen.

 

even voor de duidenlijkheid. ik verwacht dat ookal weet je wie ik ben dit niet doorverteld en mij hier niet op aanspreekt. ik wil dit annoniem houden. ik hoop dat de lezers dit ook begrijpen.

 

GreetStreet is al een tijd uit elkaar dus ik ben er ook niet meer bang voor. veel leden zijn o opgepakt, of verhuist, of dood. sommige mensen zie ik op straat en maar 1 blik is genoeg om elkaars pijn te voelen. we praten er nooit over met elkaar maar niemand wil dat ook

 

 

bedankt voor het lezen. nu kan ik eindenlijk me verhaal kwijt 

drugs

Goedendag beste lesers.

ik ben die ene boy ( jonge van 17 jaar) en kom uit Noord-Holland

In deze blog wil ik graag mijn verhaal kwijt over drugsgebruik in detail van mij. ik wil uitleggen hoe het bij mij is gegaan en wat de voordelen en de nadelen voor mij waren.

Goed, laat me bij het begin beginnen. 

 Ik rookte mijn 1ste joint toen ik ongeveer  13 of 14 was. de 1ste x vond ik geweldig want ik kreeg een gigantische lachkick en ik had eindenlijk eens rust in mijn hooft. ik was met het groepje waarvan ik bij 1 van de jongens woonden omdat dat me vrienden waren en ik heb het uitgelegt in mijn vorige blog. ik kreeg steets vaker wiet en ik vond het allemaal wel cool.

en terwijl ik ouder werd kreeg ik steets meer dingen om me heen. ik verhuiste naar de rottigste plekken in nederland en ik woonden op groepen met de grootste stoerdoenders en heel intimiderend. door dat heb ik natuurlijk dezelfde houding aangenomen. ik werd keihard en sloeg mensen neer als ze me vies aankeken. ik deed dat ook alleen maar omdat je anders als poes (zwak) werd beschouwd. ik ging steets vaker roken.

 

toen ik werd weggetrapt heb ik nog een tijd bij me broer gewoond. ook in die tijd heb ik extreem geblowed. ik rookte 10 grom in een paar dagen en was 24/7 zo stoned als een malle. helaas was de lachkick allang verdwenen en de vreetkick ook. nu was blowen alleen maar even aan niks denken en was het normaal in me dagenlijkse routine.

me broer is trouwens niet de dader dat ik gebruikte. ik vroeg het zelf en zodra ik het zag wou ik ook. en ik ben er blij om dat ik in die tijd heb geblowed. anders weet ik zeker dat ik was ingestort van de stres en dan had ik mezelf waarscheinlijk iets aangedaan.

 

nu ik weer in het heden ben ben ik gestopt sinds zaterdag

het is nu woensdag avond en ik had zo erg trek dat ik toch een joint heb gerookt.

mijn leerstraf instructeur heeft met mij gepraat en we kwamen tot de conclusie dat als ik het beperkt hou, het niet erg is. ik heb toen zelf gezecht samen met een klasgenoot dat we op maandag zouden stoppen. uiteindenlijk ben ik eerder gestopt en hij stopte pas dinsdag. ik doe heel erg me best maar eigenlijk wil ik niet stoppen. 

ik heb voor mijn gevoel echt een muur gebouwd voor alles. en kan alleen rustig erover heen kijken als ik stoned ben. maar aan de andere kant wil ik 100 procent aan me school gaan. en iedereen zegt tegen me dat dat niet kan als ik blowe. maar ik heb juist het tegenovergestelde. want als ik af en toe blowe dan ben ik meer gefocust op school dan als ik het niet doe.

 

iniedergeval ben ik nu stoned omdat me zus heel lullig deed over een verjaardag en sterke drank. dat is binnenkort en ze heeft daar altijd discussies over. terwijl ik drink bijna nooit meer. vroeger drink ik flessen whisky. en nu drink ik nooit beer en 1 x in de 3 maanden ofzo een borrel. dus op zoon feesje wil ik gewoon aangeschoten worden. en dan zegt ze weer vet lullig van ja je bent pas 16. nee bitch ik ben bijna 17 ( dat zeg ik niet maar denk ik wel) en dan krijg ik totaal geen vertrouwen. zij zuipen zelf ook. en hun excuse is dat ze ouder zijn. ja daag dikke lul en drie bier.

 

maargoed ik was vandaag bij me broer en een paar matties van hem. en een van hun had een doos met wiet. toen vroeg ik een zakje en van het 1 kwam et ander, ik rook in de avond een beetje. niemand die het weet.

 

mijn volgende blog kom t vanzelf als ik weer iets kwijt wil. 

bedankt voor het lezen.   bye 

mijn leven in puin.

dag beste lezers.

mijn naam zal ik niet vertellen maar kan wel vertellen dat ik inmiddels 17 jaar ben en ik woon in Noord-Holland.

 

goed laat ik bij het begin beginnen.
toen ik een jaar of 12 was zijn mijn ouders gescheiden. ik koos toen voor mijn vader omdat hij me toen alles gaf, hij vertelde mij nare dingen over mijn moeder en door dat heb ik destijds het contact met mijn moeder verbroken. al snel had mijn vader (H vanaf nu) een nieuwe vriendin. het huis was bij hun altijd heel vies en ik wou er eigenlijk zo min mogenlijk zijn. maar helaas alsof er ooit iets mee zat destijds, had H een plan om bij hun in te trekken. we hadden niet echt een andere keus want het ouderlijke huis stond te koop vanwege de scheiding en het vallen van de DSB bank. we zaten diep in de schulden maar daar wist ik toen nog niet zo veel vanaf. toen we bij het huis waren ingetrokken ging het slecht bij mij op school. ik was totaal niet gemotiveert en spijbelde regelmatig. dat kwam mede door dat ik erachter was gekomen dat de vriendin van H hem alleen maar gebruikte voor het opknappen van haar huis. ik ben de week erop met hem gaan praten en hij wou niks van me horen. H zei tegen me dat ik loog, en dat ik eens naar mezelf moest kijken.

een paar weken later waren er zoveel ruzies dat ik het zat was. ik ben toen boos naar me kamer gegaan en de vriendin van H rende mee en schreeuwde dat ik mijn spullen kon pakken en dat ik kon vertrekken. ik was inmiddels 13 geworden dus wat moet een 13jarig kind nou op straat met al ze spullen. gelukkig kon een vriend mij helpen en ben ik daar 3 maanden ingetrokken. de moeder van die vriend blowde veel, en automatisch deden wij dat uiteindenlijk ook. tot ik op een dag naar hoorn moest verhuizen naar een time out jeugd opvang. ik zat daar op een groep en het was gewoon een open instelling en ik vond het best fijn daar.

 

daar is zoon beetje alles begonnen want nog geen jaar later werd ik opgepakt door de politie en moest ik gesloten omdat het steets slechter ging. ik werd met een DVNO busje naar Zwolle gebracht. de bestuurder zij tegen mij dat hij me naar wapenveld bracht. ik scheet bijna in me broek want ik vond de naam eng vinden. onderweg stopte we bij veel jeugdgevangenissen. er stapte jongens in en jongens uit, en bijna iedereen had een overval gepleegd. ik dacht bij mezelf 'wat doe ik hier, ik ben nooit een echte crimineel geweest'.

het was een plek midden in een bos met allemaal hekken eromheen. het was de 1ste x gesloten dus de jongens op de groep vonden me allemaal zwak. ik ben daar een aantal keren flink geslagen, maar ik sloeg terug want ik wou me niet laten kennen.

naa een half jaar kreeg ik tehoren dat ik zou worden overgeplaats naar de Koppeling in Amsterdam Zuid-Oost. en dat staat de dag van vandaag nog in me geheugen gebrand. het was een oude gevangenis, en als je naar binnenliep moest je door een metaal detector en je spullen moesten door een scan. ze zeiden voor de veiligheid maar ik weet dat het gewoon marteling was. je mocht geen telefoon en geen internet, 7x rookmomenten, en in de avond een tv en ik moest om 9uur naar me kamer. me kamer was een klein hokje met en klein hokje ernaast waar dan je wc en je douch zat.

normaal gesproken als je daar zit dan werk je met fases.
je begint met niks en hoe langer je er zit, hoe meer je mag.
hoe iedereen ging was van 1 naar 2 naar 3 en bij 4 zou je weer weg mogen. ik deed harstikke me best maar ze zagen het niet voldoende dus ik ging van 1 naar 1b, 2, 2b, 2c, 3, 3b, 3c, en uiteindenlijk naa een jaar naar 4. ik ben zo lang blijfen zitten omdat ik ook fratsen uithaalde. heb bijvoorbeeld de muur eruit gesloopt van mijn kamer met een ijzeren stoelpoot. ben daar 3 maanden mee bezich geweest en 2 weken nadat het af was werd ik gepakt. ben er wel trots op want dat had nog nooit iemand gedaan. zelfs nu in het heden ben ik nog steets een soort van legende.

dat ik er zo lang heb gezeten kwam achteraf niet door mij. jeugdzorg had zijn zaakjes niet op orde en mijn voogd die stopte ermee. dus bij elke rechtzaak kreeg ik te horen dat er onvoldoende was gebeurd om me weer naar huis te laten. pas bij de laatste rechtzaak kreeg ik een andere rechter en die bood de excuses aan namens de raad van de kinderbescherming en justitie, hij vertelde me dat er het niet mijn schuld was en dat ik mocht gaan.

 

in die tijd ben ik erachter gekomen dat H alleen maar gelogen had over mijn moeder ( M ). dus heb het contact langzaam omgedraaid. en had steets meer contact met M

 

dan zou je denken 'LEUK, NICE, ik ben eindenlijk vrij!!!', maar nee. de elende was pas net begonnen want door mijn voogd was er ook geen vervolgplek geregeld. ik kon dus nergens terecht, me vader wou me niet en me moeder had een vriend die alcahollist is. hij wou mijn geen kans geven dus heb ik 3 maanden op straat gesworven. veel tijd bracht ik snachts door in de garage van de Deka. die was 24 uur per dag open dus sliep ik daar vaak achter de winkelkarretjes. ondertussen was ik 15, toen me broer(B) me in huis nam. eigenlijk was dat illigaal voor hem maar we hadden geen andere keus. B betekend veel voor me. ik heb hem helemaal naar de goot zien zakken maar heb hem ook weer zien opstaan. B blowed ook, dus dat was de meeste overeenkomst, om samen even nergens aan te denken.

ik kreeg een nieuwe voogd en die vertelde mij dat er een wachtlijst was voor klaasgroen Heerhugowaard. dat was een open groep waar ik naar kamertraining kon, zodat ik uiteindenlijk op mezelf kon wonen. helaas was de wachtlijst een half jaar, en zolang kon ik niet bij me broer wonen. me voogd zij dat naast klaasgroen een gesloten instelling zat genaamd Transferium jeugdzorg. ze zei tegen me dat ik daar een half jaar kon zitten op vrijwillige basis. ik wist dat ik eigenlijk geen andere keus had dus ik stemde ermee in.
al snel werd duidenlijke dat het helemaal niet zo vreiwillig was want ik werd weer opgesloten en de leiding hield zich niet aan de afspraken die we hadden gemaakd, dus ik deed dat ook niet.

 

ik was het helemaal zat. ze zeiden dat ik mijn verjaardag niet naar buiten mocht, omdat ik de vorige dag te laat was terug gekomen ( ik was er 10 uur). ik werd zo pissig dat ik 3 dagen voor me verjaardag ben weggelopen. ik had de trein naar Zaandam gepakt en ging naar een 'vriend'die ik kende van de Koppeling. die jongen was 2 jaar ouder dan mij, en het was een beetje een loezer. hij veraden veel mensen en ik heb toen met mijn groep die jongen hard gemaakt. uiteindenlijk stond hij aan onze kant en daar was ie heel blij mee.

de dag voor me verjaardag hadden we de laatste trein naar Heerhugowaard gemist. ik moest en zou daar heen gaan dus ik zei tegen hem dat ik anders wel ging lopen. hij zei dat ik gek was en dat we wel een fiets zouden stelen. zo gezecht zo gedaan en we gingen fietsen. we kwamen een groepje jongens tegen die op auto's zaten en we gingen even chille. nog geen 10 minuten later reden we door naar station Uitgeest. we hadden allebij niks te eten en niks te drinken, niks te roken, en we waren een beetje aangeschoten. van het een kwam het ander en voor ik het wist was ik met een gevonde moersleutel het raam aan het inslaan van de kiosk. toen ik besefte wat we aan het doen waren rende we heel sneel terug naar de fiets en we boekte hem zo hard mogenlijk, helaas stond er een man precies naast onze fiets de kranten neer te leggen op station. we deden alsof er niks aan de hand was en we smeerde hem zo hard als we konden. op de fiets zaten we vet te laggen toen er ineens een auto langs ons reed en meteen stopte. en ja hoor, 10 minuten later stond het ineens vol van politie en de helicopter was gearriveerd. we werden opgepakt terwijl wij ons zwijgrecht aanhielden... dacht ik.

 

lekker dan, de dag voor je verjaardag in een celletje zitten. ze beschuldigde ons van poging tot inbraak, maar gelukkig waren we allebij slim genoeg om te zeggen dat we het alleen maar vernield hebben. ik werd terug gebracht met DVNO naar Transferium en daar vierde ik me 16de verjaardag. me verjaardag daarvoor vierde ik in de Koppeling dus het zat me niet echt mee.

 

het leek steets langer te duren. ik mocht naar klaasgroen en daar leerde ik het meisje van me dromen kennen. ze was klein en lief, en ik zag dat ze veel dingen aan der hoofd had. ik voelde direct zielsveel voor haar en de eerste nacht lag ze al in me bed. we hebben toen niks gedaan behalfen zoenen, want ik wou niet dat het alleen maar om de sex ging. uiteindenlijk deden we dit elke dag en de groepsleiding werd steets bozer, ik zat nog in me proef perioden dus ik kon elk moment weer terug getrapt worden naar Transferium. dat gebeurde binnen een maand dat ik er zat. ik kreeg te horen dat ik me spullen kon gaan pakken dus ik sprinte naar het huisje. iedere groepsgenoot baalde ervan want we hadden in die korte tijd best een band opgebouwd en leuke dingen samen gedaan. ik werd zo kwaat dat de deur op slot zat dat ik een bloempot door het raam heb gegooid. het was dubbelglas dus nog 1 kant was heel. ik wou het eruit slaan met me elleboog toen er een stuk glas op mijn pols viel. ik zag de pezen uitsteken en er stroomde bloed uit mijn hand, maar sterk genoeg voelde ik niks en liep ik naar de voordeur op het open te doen voor de rest van de groep. ik zei heel droog tegen ze dat ik een doekje nodig had en van het 1 kwam het ander, 112 werd gebeld.

in het ziekenhuis kreeg ik morfine en ik vond het geweldig, de operatie was prima gegaan maar moest wel nog 6 weken in het gips.
toen ik h oorde dat ik mocht gaan wist ik niet waarheen. ik was versut van de mediceinen en me zus(Z) zij dat ik daar wel kon blijfen. ik was er nog geen 10 minuten toen de deurbel ging. ik keek uit het raam en zag daar mijn voogd staan en 6 politie agenten. ik kon amper lopen dus het had geen zin om te vluchten.

en toen zat ik weer in transferium. een half jaar later kwam ik er weer uit en de bedoeling was om bij me moeder te gaan wonen. ik zou daar de hele zomervakantie zijn maar het ging niet goed. ik kon bij me vriendin terecht en ben daar het grootste deel van de vakantie geweest. maar dat gaf iritaties dus kon daar ook niet eeuwig blijfen, ookal wou ik dat wel. dus ik ging weer naar M toe. ik wou er heel graag wonen maar helaas wou der vriend dat helemaal niet. dat zei hij niet maar hij irriteerde me zo erg en daagde me uit. ook had hij achterlijke uitspraken over dat ik aan zijn lul mocht zuigen. even serieus... dat zeg je toch niet tegen een 16jarig kind. ik werd kwaat en ik wou al ze tanden uit ze bek slaan. gelukkig hoorde M het dit x ook. zij hield mij tegen en gaf hem zelf een klap. ik wou daar niet meer zijn, dus  ik vertelde dat aan me zus en we zijn tot de conclusie gekomen dat ik beter daar kan wonen.

 

eindenlijk weer terug in het heden.
ik woon hier nu een maand en heb me eigen sleutel.

 

wat ik vergeten ben te vertellen is dat ik mijn vriendin ten huwelijk had gevraagd, met mede de reden omdat ik eerst het leger in zou gaan en haar niet kwijt wou. ze zei ja en ik was zielsgelukkig.

 

helaas zijn er ook mankementen in deze relatie. ze kon me niks vertellen. niet over hoe haar dag was gegaan, over niks. ik baalde hiervan want vroeger praate we wel. ik was heel bang dat ze vreemd ging, want sex hadden we al een tijd niet gehad en het ging al een tijdje slecht. dus ik typte een sms met daarin precies wat ik voelde. ik schreef ook dat het klaar was, daarmee bedoelde ik niet dat het klaar was, maar dat ik klaar was met het gezijk. ik hoopte op een reactie van dat het er spijt en dat ze heel veel van me houd, maar ze zei alleen oke.

dat deed me heel veel pijn en ik werd boos.
had de relatie status van facebook al verwijdert en me status was sukkel voor de liefde. die nachten moest ik even goed nadenken.
ik wou antwoorden, dus ik nodigde er uit. ze kwam en ze wou me hand niet vast houden. ze had een brief geschreven want daar was ze goed in. er stond in dat ik door de sms heel veel pijn had gedaan, en dat ze me niet meer terug wou. ze hoopte me wel over een paar jaar tegen te komen.
maar ik wou er terug, en ik zei dat ik het nooit zo bedoelt had en dat ik spijt had, maar het was al te laat.

de eerste dagen boeide het me niet zo veel. maar ik heb een lange gelukkige relatie met haar gehad en ze was de eerste persoon waar ik me echt gelukkig door voelde. de pijn kwam later pas en is er nu nogsteets. ik heb nogsteets hoop, en ik hou nogsteets van er.

door het kiosk verhaal heb ik een boete gekregen en een leerstraf, waar ik nogsteets mee bezig ben.

volg nu een opleiding in de zorg, want ik wil werken  op de plek waar ik gezeten heb. de mensen die daar werken hebben geen verstand van hoe het is en ik wel. ik hoop dat het gaat lukken.

 

bedankt voor het lezen van mijn eerste blog verhaal. het is soms fijn om even je ei kwijt te kunnen raken.

tot het volgende verhaal